Arkadaşlık hayatımızın önemli bir parçası. Birlikte güldüğümüz, konuştuğumuz, bazen dertleştiğimiz, bazen de hayatımızın zor dönemlerini paylaştığımız insanlar var. Fakat Mesih’i takip eden kişiler olarak arkadaşlıklarımızı sadece “iyi anlaşmak” üzerinden değerlendirmememiz gerektiğini düşünüyorum.
Çünkü imanımız yalnızca kilisede, dua ederken veya Kutsal Kitap okurken yaşadığımız bir şey değil. İmanımızın arkadaşlarımıza nasıl davrandığımızda da görünmesi gerekiyor.
Hepimizin farklı karakterleri, düşünceleri ve geçmişleri var. Arkadaşlarımızın da hoşumuza gitmeyen yönleri olabilir. Bazen bizi anlamayabilirler, yanlış bir şey söyleyebilirler veya bizi hayal kırıklığına uğratabilirler. Fakat sevgi, karşımızdaki kişinin kusursuz olmasını beklemek değildir.
Pavlus sevgiyi anlatırken şöyle söylüyor:
“Sevgi sabırlıdır, sevgi şefkatlidir. Sevgi kıskanmaz, övünmez, böbürlenmez.” - 1. Korintliler 13:4
Bazen bir arkadaşımıza gösterebileceğimiz en büyük sevgi, onu hemen yargılamak yerine dinlemektir. Her davranışını onaylamak zorunda değiliz. Ama aynı fikirde olmadığımız bir kişiye bile saygıyla ve sevgiyle yaklaşabiliriz. Gerçek arkadaşlık sadece güzel günlerde ortaya çıkmaz. Bir arkadaşımızın hayatı iyi giderken yanında olmak kolaydır. Asıl önemli olan, zor zamanlarında da yanında kalabilmektir.
Kutsal Kitap şöyle der:
“Dost her zaman sever, kardeş sıkıntılı günde belli olur.” - Süleyman’ın Özdeyişleri 17:17
İmanımızı paylaşmayan arkadaşlarımız da olabilir. Hatta Tanrı hakkında bizimle tamamen farklı düşünen kişilerle yakın arkadaşlıklarımız olabilir. Onlara yaklaşımımız tartışarak onları yenmek veya sürekli inançlarını sorgulamak olmamalıdır.
İsa şöyle diyor:
“Sizin ışığınız insanların önünde öyle parlasın ki, iyi işlerinizi görerek göklerdeki Babanız’ı yüceltsinler.” - Matta 5:16
Bazen arkadaşımıza Mesih’i anlatmanın en güçlü yolu söylediklerimizden önce yaşamımızdır. İnsanlar bizim sabrımızı, merhametimizi, dürüstlüğümüzü ve sevgimizi gördüklerinde imanımızın hayatımızda gerçekten bir karşılığı olduğunu görebilirler.
Bu nedenle arkadaşlarımızın yanında farklı bir karaktere bürünmemeliyiz. Kilisede başka, arkadaş ortamında tamamen başka biri olmak yerine Mesih’te kim olduğumuzu hayatımızın her alanında yaşamaya çalışmalıyız.
Arkadaşlarımız için yapabileceğimiz en değerli şeylerden biri de dua etmektir. Sadece bir sorun yaşadıklarında değil, hayatları iyi giderken de onlar için dua edebiliriz. Tanrı’dan onları korumasını, doğru kararlar vermelerine yardımcı olmasını ve yaşamlarında kendisini göstermesini isteyebiliriz.