ÜÇÜNCÜ BUYRUK
''Tanrın RAB'bin adını boş yere ağzına almayacaksın. Çünkü RAB, adını boş yere ağzına alanları cezasız bırakmayacaktır. ~Mısır'dan Çıkış 20:7
Burada her şey Tanrı'nın adı hakkında. Yahve'nin ismi en yücedir çünkü o her şeyin yaratıcısıdır.
Şimdi ilgi çekici bir şeye bakacağız. Tanrı İsraillileri çöle yönlendirdiğinde onlara bir melek göndereceğini söyledi.
''Yolda sizi koruması, hazırladığım yere götürmesi için önünüzden bir melek gönderiyorum. Ona dikkat edin, sözünü dinleyin, başkaldırmayın. Çünkü beni temsil ettiği için başkaldırınızı bağışlamaz. ~Mısır'dan Çıkış 23:20-21
Başka bir deyişle Tanrı kendi ismini başkalarına verdiğinde bu Tanrı'yı temsil etmenin ya da her şeyin üzerinde ve ötesinde olan Tanrı'yla karşılaşmanın bir yolu haline gelir.
Kahin tapınağa girip çıktığında üzerine giydiği özel bir giysi vardı. (Mısır'dan Çıkış 28:15-22)
On iki taş olacak. Üzerlerine mühür oyar gibi İsrailoğulları'nın adları bir bir oyulacak. Bu taşlar İsrail'in on iki oymağını simgeleyecek. ~Mısır'dan Çıkış 28:21
Bu sembollerin hepsi kahinin Tanrı'yı temsil ettiğini gösteriyor. Kahin, üzerlerinde bu isimlerin kazılı olduğu değerli taşlarla Kutsal çadıra girdiğinde, sanki İsrail'in bütün oymaklarının halkıda onunla birlikte çadıra giriyormuş gibi olur. Mısır'dan Çıkış kitabında iki kez 'Harun'un onların isimlerini RAB'bin huzurda taşıması' ifadesini görürüz. Öyleyse Harun'un İsrail halkı için yaptığı şeyi, İsrail halkının da RAB'bin adını taşıyarak yapması beklenir. Tanrı'nın adını bir şeye bağlamak riskli bir adımdır. Bu, çok yakın ve kişisel bir ilişkiyi ifade eder. Ancak burada bir tehlike vardır. İsrail halkı RAB'bin adını boş yere taşıyabilir. “RAB’bin adını boş yere taşımayacaksın.”
Burada kullanılan İbranice sözcük “shav” (שָׁוְא) sözcüğüdür. Bu sözcük, amacını yerine getirmeyen, işlevini gerçekleştirmeyen bir şeyi ifade edebilir.Yani mesele yalnızca Tanrı’nın adını söylemek değildir. İsrail halkı Tanrı’nın adını taşıyarak O’nu temsil etmekle görevlidir. Ancak Tanrı’nın karakterini ve isteğini yaşamlarıyla yansıtmazlarsa O’nun adını boş yere taşımış olurlar.
Evi RAB yapmazsa, Yapıcılar boşuna didinir. Kenti RAB korumazsa, Bekçi boşuna bekler. ~Mezmurlar 127:1Burada anlatılmak istenen şu: Eğer RAB bir evi inşa etmiyorsa, o evi inşa eden insanlar shav için, yani boşuna, bir amaç olmaksızın çalışıyor demektir. Yaptıkları iş gerçekte başarıya ulaşmayacaktır. Ev, yapılma amacını yerine getiremeyecektir. Aynı şekilde Tanrı da kendi adını size bir amaç için bağladı: O'nu temsil etmeniz için.